Версія для друку
Памер
+
Друк

Ад калгаса "XVIII партз'езда" да СВК "Сынкавічы". Перадавой гаспадарцы Зэльвеншчыны споўнілася 75 гадоў

 СВК «Сынкавічы» - заўсёды і ва ўсім на крок наперадзе. У гэтым годзе перадавой гаспадарцы Зэльвеншчыны споўнілася 75 гадоў.

 Па прыступках пераменаў

                Гісторыя аграрнага прадпрыемства бярэ свой пачатак у 40-х гадах XX стагоддзя. Але, па словах старажылаў аграгарадка Елка, гаспадарка пачала зараджацца яшчэ ў канцы 1939 года, калі за землямі вёскі Сынкавічы калектыўна даглядалі работнікі пана і мясцовыя жыхары. А там вайна ... Афіцыйнае адкрыццё сяльгасарцелі прыйшлося на 1944 год, калі наш край быў вызвалены ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Калгас тады атрымаў савецкую назву «XVIII партз'езда». Праз дзевяць гадоў яго валоданні значна пашырыліся - далучыўся «Камунар» з цэнтрам у вёсцы Елка, крыху пазней - «Перамога». У 60-я гады немаленькі калгас быў рэарганізаваны ў саўгас. Адзіны ў раёне. Людзі сталі працаваць не за працадні, а за зарплату. Старшынёй тады быў Аляксандр Юрык, які і вывеў гаспадарку ў мільянеры. Бліжэй да распаду Савецкага Саюза на тэрыторыі мясцовага сельсавета зноў утварыўся калгас, але ўжо «Рассвет». Яго назва дакладна апісвае характар ​​працадзен сынковіцкіх вяскоўцаў. Спачатку двухтысячную гаспадарку зноў-такі чакалі перамены - новы статус і новае імя - сельскагаспадарчы кааператыў «Сынкавічы». Кіраваў прадпрыемствам Васіль Харута. З таго моманту для СВК настаў час рэалізацыі новых планаў і ідэй, руху наперад да новых вяршыняў. У 2011 годзе арганізацыю ўзначаліў Дзмітрый Дзяжко.

                 Старшыня СВК "Сынкавічы" Дзмітрый Дзяшко. СВК «Сынкавічы» ў рэаліях сучаснасці

                Сёння ў карыстанні сельгаскааператыва больш за 10 тысяч гектараў зямлі. А гэта тры вытворчыя ўчасткі. На фермах і комплексах утрымліваецца амаль 10 тысяч галоў буйной рагатай жывёлы, у тым ліку 1960 галоў дойнага статка. У раслінаводчай галіны гаспадарка спецыялізуецца на вырошчванні збожжавых культур, рапсу і цукровых буракоў. У жывёлагадоўлі - на вытворчасці малака і ялавічыны. - На гэтым тыдні завяршылі ўборку хлебнай нівы. Ураджай парадаваў - амаль у два разы вышэй за мінулагодні, - распавядае Дзмітрый Дзяшко. - На круг з кожнага гектара аграрыі атрымлівалі па 62,3 цэнтнера збожжа. Таму і ў засекі засыпалі амаль 17 тыс. Тон хлеба.

Брыгадзір вытворчай брыгады ў раслінаводстве Таццяна Калейнік.

                Дарэчы, на жніве-2019 «Сынкавічы» паказалі лепшы вынік у раёне. Няма роўных ім і па надоях і прыбаўленні. За сем месяцаў сынковіцкія жывёлаводы надаілі 8793,8 тоны малака. Таварнасць дасягнула 93,8%. Надой на карову склаў 4473 кг. 95,3% малака тут вырабляюць гатункам «экстра». У гэтым годзе ад рэалізацыі прадукцыі каса прадпрыемствы ўжо папоўнілася на 6167 тыс. рублёў.

                Ўражваюць і мясныя паказчыкі. Валавае прыбаўленне склала 1405,8 тоны, сярэднясутачнае - 832 грама. ЛЕПШЫЯ РАБОТНІКІ СВК «Сынкавічы» Сяргей Вараб'ёў, механізатар Тамара Равінская, жывёлавод Юрый Ліпскі, механізатар Надзея Кандраценя, жывёлавод Пётр ЖУК, ветэрынарны ўрач Аляксандр САДЧЕНКО, механізатар Іван Літвінчык, механізатар Ніна ПАСТЫРЧУК, жывёлавод Таццяна Лях, брыгадзір вытворчай брыгады ў жывёлагадоўлі Уладзімір БРУСОЧКИН, аграном-аграхімік, Жанна Калодка, намеснік галоўнага бухгалтара - За ўсімі лічбамі стаяць людзі, - адзначае Дзмітрый Аляксандравіч. - Поспеху ў справах мы дасягаем толькі дзякуючы камандзе з сапраўдных прафесіяналаў аграрнай справы. Зараз у СВК працуе больш за 300 чалавек. Для іх тут створаны ўсе ўмовы не толькі для камфортнага працы, але і для жыцця. Функцыянуюць дзве сталовыя, лазня з саунай і басейнам, трэнажорная зала, праводзяцца культурныя і спартыўныя мерапрыемствы. Пастаянна вядзецца рэканструкцыя вытворчых аб'ектаў, абнаўляецца машынна-трактарны парк, пашыраецца жылфонд. Сярод навінак - адкрыццё цэха па перапрацоўцы рапсу. Комплекс быў запушчаны 6 жніўня. Аператар пульта кіравання цэха па перапрацоўцы рапсу Яўген Карней. - Вырабілі ўжо 25 тон рапсавага алею. Прадаваць прадукт будзем на заводы і фабрыкі. Попыт добры. Таму пошук партнёраў ідзе актыўна, - кажа Зміцер Дзяшко. - З масланасення атрымалі таксама 30 тон высокобялковага жмыху, які будзем выкарыстоўваць як дадатак у камбікорм. Раней яго куплялі, цяпер будзем эканоміць.

                Гісторыю пішуць людзі.

                 За ўсё, чым славіцца СВК «Сынкавічы» ўсё 75 гадоў, падзяка - ветэранам працы і сённяшнім спецыялістам. Амаль 40 гадоў прысвяціла прадпрыемству Марыя Палтавец. У калгас «XVIII партз'езда» Марыя Мікалаеўна ўладкавалася ў далёкім 1955 годзе. - Жылі мы вельмі бедна, таму ў 17 гадоў я пайшла працаваць. За плячыма ў мяне было сем класаў і курсы лабаранта па малочнай вытворчасці ад Гродзенскага маслазавода, - успамінае жанчына. - Дапамог мне патрапіць у калгас дырэктар Сенькаўшчынскай школы, дзе вучылася. Старшыня Мікалай Надудзік узяў на пасаду улікоўца на ферме. Памятаю, што за 30 працадзён атрымала тады 3 рублі і 30 кг збожжа. Праз год старанную і працавітую дзяўчыну перавялі ў кантору касірам. А яшчэ праз два прызначылі памочнікам галоўнага бухгалтара. У бухгалтэрыі Марыя Мікалаеўна працавала да 1994 года, адтуль і пайшла на пенсію. - За гэты час мне давялося папрацаваць з шасцю старшынямі: Мікалаем Надудзікам, Леанідам Сукаловым, Аляксандрам Юрыкам, Уладзімірам Жабруном, Мікалаем Бусько і Васілем Харута, - кажа Марыя Палтавец. - Кожны унёс прыкметны ўклад ва ўмацаванне нашага калгаса.

                Ветэран працы Надзея Піута. Сярод заслужаных працаўнікоў СВК - Надзея і Пётр Піута. На дваіх у іх 80 гадоў стажу. Надзея Віктараўна была бухгалтарам і па сумяшчальніцтву старшынёй прафкама, Пётр Вікенцьевіч – працаваў загадчыкам вытворчым участкам №1. Зараз абодва знаходзяцца на заслужаным адпачынку. У 2015 годзе Пётр Піута стаў лаўрэатам прэміі «Чалавек года Гродзеншчыны". Яго партрэт быў занесены на раённую і абласную Дошку гонару. - Мы, пенсіянеры, спакойныя за родную гаспадарку, - кажа Надзея Піута. - Каля руля - граматны і чалавечны гаспадар. Вытворчасць пад кантролем, на фермах і машынных дварах чысціня, дарогі заасфальтаваныя. Людзі з задавальненнем пачынаюць працоўны дзень. Радуе і моладзь. Бухгалтар Алеся Гоздзік прыйшла ў СВК ў 2015 годзе пасля заканчэння Ваўкавыскага аграрнага каледжа: - У сельскай гаспадарцы ў мяне бацькі. Але на выбар прафесіі паўплывалі не яны. Паступаць у аграрны вырашыла сама. Адчувала, што гэта мая сфера. А за чатыры гады працы толькі больш у гэтым пераканалася. Вядома, як толькі прыйшла, было складана, але калектыў дапамагаў. За гэта яму дзякуй!

                Бухгалтары Марыя Садчанка і Алеся Гоздзік. Сярод настаўнікаў маладога спецыяліста была і калега Марыя Садчанка: - Задача старэйшых - дапамагаць моладзі. Так у нас заведзена. Сама я займаюся улікам жывёлагадоўчай галіны. Таму ў кабінеце заседжвацца не прыходзіцца. Пастаянна выязджаем на фермы і комплексы, кантралюем колькасць жывёлы. У гаспадарцы з 1982 года. Пачынала дыспетчарам, а пасля сыходу Марыі Палтавец прыняла на сябе яе абавязкі. Яна яшчэ жартавала: жывёлагадоўля павінны весці толькі Марыі Мікалаеўны. Адным словам, гісторыю СВК «Сынкавічы» ствараюць людзі. Працоўная летапіс - гэта іх жыццё, іх будні і іх дасягненні.

Вы можаце знайсці гэту старонку па наступным адрасе:
http://www.zelva.grodno-region.by/by/zelva-news-by/view/ad-kalgasa-xviii-partzezda-da-svk-synkavichy-peradavoj-gaspadartsy-zelvenshchyny-spounilasja-75-gadou-10634-2019/

© Зэльвенскі раённы выканаўчы камітэт, 2016
Распрацоўка і падтрымка сайта БЕЛТА