Настройкі
Настройкі шрыфту
PT Sans
Times New Roman
Памер
A
A
A
Міжлітарная адлегласць
Стандартнае
Павялічанае
Вялікае
Колеравая схема
Чорным
па белым
Белым
па чорным
Зэльвенскі
раённы
выканаўчы
камітэт

Навіны раёна

10 верасня 2019

Ветэран Вялікай Айчыннай вайны Ганна Утлік прымала віншаванні з днём нараджэння

 Чарговы - 88-ы - дзень нараджэння адзначыла ўдзельніца партызанскага руху Ганна Утлік з вёскі Казловічы. Павіншаваць ветэрана прыехала дэлегацыя ў складзе старшыні Сынковіцкага сельвыканкама Пятра Талая, старшыні раённай арганізацыі Беларускі саюз жанчын Святланы Жамойцінай і інспектара цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Наталлі Пачабыт. Госці паспелі аднымі з першых сказаць цёплыя словы Ганне Захараўне.

Святлана Жамойціна пажадала імянінніцы здароўя, даўгалецця і не старэць ні душой, ні целам:

- Дзве васьмёркі - гэта ўдвая дамскае свята, амаль юбілей. Мне вельмі прыемна вас віншаваць ад імя ўсяго раённага саюза жанчын. Я рада, што вы спазналі жаночае шчасце: у вас клапатлівыя дзеці, вялікая і дружная сям'я, вы жыццярадасныя, вясёлыя і гасцінныя. Памятаеце, што такому чалавеку, як вы, шмат хто гатовы дапамагчы. У просьбе вам ніколі не адмовіць ні цэнтр сацыяльнага абслугоўвання, ні мясцовая ўлада.

Пётр Талай пацвердзіў словы Святланы Жамойцінай: мясцовая ўлада ставіцца да імянінніцы з крайняй павагай і ўважлівасцю. Таму да букету кветак прыкладаецца цвёрдае мужчынскае абяцанне і надалей дапамагаць бабулі:

- Галоўнае, захоўвайце свой аптымізм!

Калі пачалася вайна, Ганна Утлік (дзявочае прозвішча Валадашчык) была яшчэ падлеткам. Аднак тыя далёкія трагічныя падзеі забыць не можа да гэтага часу.

Адзінаццацігадовай дзяўчынцы ўрэзалася ў памяць, як на Зэльвеншчыну прыйшлі акупанты. Гарэлі хаты разам з людзьмі - ахвярамі фашыстаў станавіліся і дарослыя, і дзеці. Валадашчыкі ўсёй сям'ёй сышлі ў партызаны. Іх вызначылі ў атрад «Ленінскі». Аня з маці былі «прыкамандзіраваны» да кухні. Разам з іншымі жанчынамі яны не толькі рыхтавалі ежу і мылі, але яшчэ спасцігалі партызанскую навуку. Зрэдку яна з сяброўкамі адпраўлялася ў разведку ў навакольныя вёскі.

У 1944 годзе Ганна перажыла самую страшную блакаду партызанскіх атрадаў, якія знаходзіліся ў Ліпічанскай пушчы. Некалькі дзён галодныя і змучаныя яны з баямі прарываліся з варожага кальца. Аня і яе родныя ўдала прайшлі гэтыя выпрабаванні. Потым была радасная сустрэча з нашымі войскамі і вяртанне дадому.

У мірны час былая партызанка ўладкавалася паляводам у мясцовым калгасе. Неўзабаве лёс звёў яе з тутэйшай хлопцам Уладзімірам Утлікам. Жылі дружна. За працавітасць абодва карысталіся аўтарытэтам у гаспадарцы. Неўзабаве мужа прызначылі загадчыкам фермай. Вось тады ўсё хатнія клопаты і выхаванне трох сыноў ляглі на плечы Ганны Захараўны. Яна паспяхова спраўлялася з гэтымі абавязкамі.